Dag 20: Etosha Oost

Van Batia naar Kalkheuvel leidt de weg door dit bijzondere gebied. Als je deze foto's ziet, is het toch niet zo vreemd dat het me aan onze winters doet denken?! In Etosha mag je niet alleen niet sneller dan 60 km rijden omwille van de dieren, maar ook voor de planten en bomen, die anders tot in de verre omtrek door het opwaaiende stof bedekt zouden worden, daardoor geen zonlicht meer zouden kunnen ontvangen en afsterven. Pas bij een regenbui wordt het stof afgespoeld. Op deze witte weg werd het stofeffect heel duidelijk! Het heeft een heel vervreemdend effect.

 foto door de voorruit van de auto

Red-crested Korhaan (f)

Door een bos van Mopanebomen kwamen we bij Kalkheuvel. Kudu's en Zwartkopimpala's hielden zich op in het mopanebos. Bij het water troffen we ook impala's, giraffen en een olifant.

Terug op de toegangsweg door het mopanebos stond een grote safari-auto stil, die we al eerder hadden ontmoet. De Zuid-Afrikaanse gids van het gezelschapje wees in de richting van de bossen, waar Rob toen een luipaard ontdekte. Bijna geheel aan het zicht onttrokken door de bosjes was hij lastig te volgen en nog minder te fotograferen, maar het was toch een mooie belevenis!

Naar Chudob reden we en hier vielen de enorme termietenheuvels op met onderaan vaak enorme gaten, waarschijnlijk door aardvarkens of andersoortige miereneters gemaakt om tot de interne lekkernij door te dringen. Ook hagedissen zagen we veel op de termietenheuvels.

Chudob is een natuurlijke bron, waar vooral grote kudden giraffen komen. Op dit moment waren er bij het water alleen al zo'n 14 giraffen, achterin de bossen nog meer. Het is zo mooi hoe die dieren door de knieën gaan om te drinken met een soort vanzelfsprekende elegance.

Bij Namutoni zijn we nog de Fisher's Pan overgestoken naar Klein Okevi en Groot Okevi, waar we eveneens giraffen troffen. Op het moment dat we wilden wegrijden, omdat het er behalve wat vogels heel stil was geworden,  werden we verblijd door een groepje olifanten. Een leuke afsluiting, nu het einde van ons Etosha avontuur naderde.

Het was nog geen half vijf, zodat we besloten tot slot nog naar Tsumcor en vandaar terug te rijden en nog Klein Namutoni aan te doen. In het warme licht van de dalende zon konden we opnieuw genieten van giraffen. Voor het laatst ook, want we gingen nu definitief het park verlaten op weg naar Mushara Bush Camp. Wel leuk dat we op de valreep, bijna in het zicht van de uitgang, nog Dikdik's tegenkwamen! Geen spectaculaire roofdieren meer, maar deze prachtige kleine antilopensoort vormden het slotstuk van onze Etosha gamedrive. We hebben er geweldig van genoten, maar waren nu eerlijk gezegd, wel even aan iets anders toe dan autorijden en op wildjacht gaan.

Naar Mushara Bushcamp